Daar gaat Ali

Daar gaat Ali, slenterend aan de Amstel. Wat te doen om niet meer Alleen te slapen? Hij was ooit Rising en nu al weer Falling als goede tweede. Hij loopt van Anapurna naar Batumambe, wil naar Berlijn via F… Teuven, passeert een Strandhut en wil ooit nog naar Timbouctou.

Hij zoekt de schoonheid, die Met een Rotvaart op hem af moet komen. Hij voelt zich Tutti dramatico, schakelt in op Radio Tirana en wil veel meer Tutto è Bello. Ja dat zoekt hij, zo moet het raken. Ziet een Oud paard voorbijkomen en nog een Kneushoorn er rustig achteraan. Verderop is een Woetie aan het Baajen en hij stapt verder, op ritmische priemgetallen, afwisselend rechts en links voorop de één.

Ali ziet het Circo opbouwen in Vranjanski en verderop een Danza Arabica door de straten gaan. Hij glimlacht, zoals de Notre Dame, knikt Kanu toe en eet een Kooko met een Appelstroika toe. Waar is Fufu, of wil hij toch liever gele vla?

En dan gebeurt het: hij hoort de klanken, Tate, Joe bent de wan voor mij man! Het station van Liberty komt voorbij, Russische Gitaren klinken naast een Rastafunk, eclectische sferen omringen hem. Sjapte Opt doet hem bewegen en stilstaan en weer bewegen. Men biedt hem een Efes B aan bij een bordje Spaghetti op Fort Dudu; het swingt in hem, het doet zijn Hart weer kloppen, het is Lebendig en Freilich. Hij voelt het weer stromen, de Dageraad jubileert, een nieuw jaar, een Nuevo Año staat te beginnen … Power to the people!

Daar gaan ze, alle Toeters & Bellen. Nooit meer ophouden, fluistert hij ze toe, nooit meer hiermee ophouden!

Tekst: Caroline Doorenbosch

F…… Teuven

What’s in a name? Titels van T&B-stukken toegelicht.

Tijdens een tournee in Zuid-Limburg speelde Toeters en Bellen onder andere in een theetuin in Valkenburg. Daar werkte een ober die onze muziek zeer kon waarderen. Hij had nog een andere werkgever, net over de grens in het Belgische dorpje Teuven. Of we zin hadden om met hem mee te gaan en in ruil voor een maaltijd een moppie te spelen. We twijfelden, sommigen waren moe en wilden liever naar de camping terug, anderen roken avontuur. Zij wonnen. Dus we reden naar het prachtige Teuven – bij wandelaars welbekend – en begonnen te spelen. De beloofde maaltijd viel echter tegen en de honger groeide. Na heel lang wachten kwamen er een paar porties saté, voor de vegetariërs was er een korst brood. Een van de T&B’ers kon er niet meer tegen en scandeerde het F-woord. Terug op de camping kwam alles goed, want in mum van tijd werd er verrukkelijke uiensoep gefabriceerd. Het avontuur inspireerde Peter de Boer tot een prachtige compositie die we nog steeds met veel plezier spelen.

Kooko

What’s in a name? Titels van T&B-stukken toegelicht.

Kooko is een Afrikaans desert. Het nummer is ontstaan als vervolg op Fufu: een Afrikaans deeggerecht en een andere compositie van Peter de Boer. De compositie Kooko bestaat uit een opzwepende Ska-melodie, met veel napikken door de saxen, gevolgd door een originele rap:

Toetjes uit die verre landen
Eet je meestal met je handen
Smaakt ie goed of smaakt ie slecht
Dit is pas een nagerecht

Wat vanavond weer te eten
Kun je nu niet meer vergeten
Fufu voor of Kooko na
Of toch liever gele vla?

De tekst van die rap is geschreven door Caroline Doorenbosch.

Wymersley Road

What’s in a name? Titels van T&B-stukken toegelicht.

Altijd leuk om de reacties van het publiek te zien als het orkest tijdens het refrein van Wymersley Road een paar passen vooruit zet … en daarna weer achteruit terug gaat. Dit nummer werd geschreven door Daniel Fox, trombonist bij Sâlt, en voor Toeters en Bellen gearrangeerd door Tommie Freke, sopraansaxofonist bij Sâlt en voormalig muzikaal leider van T&B.

Het lied gaat over de straat waar de opa en oma van Daniel woonden in het Engelse stadje Hull. Google maps leert ons dat deze straat aan de rand van een golfterrein ligt. Maar daarover rept het liedje niet. Daniel refereert in het nummer aan de leuke kinderfeestjes bij opa en oma:

Racing egg and spoon under the moon on Wymersley Road
Jumping in the sack you got the slack on Wymersley Road

T&B deelt die herinneringen niet en zingt:
shanananana shalalalala on Wymersley Road.

Circo del Muerte

What’s in a name? Titels van T&B-stukken toegelicht.

Dit sfeervolle stuk in vijfachtste is afkomstig uit een theatervoorstelling waarvoor Tommie Freke de muziek schreef. De directeur van het circus is uit de nok van de circustent gevallen en morsdood.

Dan klinkt dit lied vol weeklacht. Of zit er ook een beetje opluchting bij, want was die directeur wel zo geliefd? De clowneske solo met sambaballen (maracas) suggereert het laatste, maar de huilerige zang is ook oprecht. Het publiek mag kiezen.

Appelstroika

What’s in a name? Titels van T&B-stukken toegelicht.

Dit nummer is geschreven door Rudolf Valstroni (1963). Hij leidt naar men zegt een nomadisch bestaan in de buitenwijken van Moskou. Valstroni had eerst een succesvol balalaikaorkestje dat uitgroeide tot een veel gevraagd bruiloftsorkest.

Appelstroika is afkomstig uit een trilogie: Wodkapolka (dit was zijn doorbraak), Appelstroika en ‘The lie of the Russan spy’. Appelstroika is in wezen een verzetslied. Na een tamelijk onschuldig begin volgt een bewust strijdbare polka, een niet tegen te houden vernieuwingsdrang tegen de gevoelige schenen van de KGB. In het intermezzo daarna klinkt een volksmelodietje door, kenmerkend voor zijn composities. Dit wordt gevolgd door een stukje dat een machtig koor verbeeldt, met een melodie die vooral geliefd was tijdens de laatste tsarenperiode. Het is een muzikaal verhaal met een twist waar de Russen zo dol op zijn. Zeker tijdens genoemde bruiloften waar een zeker sentiment naar de tsarentijd meestal niet ontbreekt. Maar dan barst de anarchie los in het solo gedeelte en daar toont Valstroni zijn ware aard, een dwarse geest die van feesten houdt.

Zijn muzikale voorbeelden zijn Ivan Rebroff en James Last.

Radio Tirana

What’s in a name? Titels van T&B-stukken toegelicht.

Dit balkanstuk in zevenachtste hebben we te danken aan voormalig T&B-trombonist Ardi. Hij hoorde dit nummer op de radio in Albanië, nam het op en liet T&B ernaar luisteren. Tommy Freke maakte een arrangement.

Het nummer viel in de smaak, maar bleek lastig te spelen. Hoe hou je deze muziek licht en luchtig en toch enthousiast en opzwepend. Tijdens een winterse repetitieweekend werkten we er hard aan. Repetitor Hermine Schneider hielp ons aan een nieuwe vorm voor de solobegeleiding, waarbij de solist veel meer ruimte krijgt om uit te pakken. Het resultaat is te horen op onze cd Oostwaarts.